GENÇ-İZ Tiyatro Topluluğu Vasıf ÖNGÖREN'in "Zengin Mutfağı" Oyunu ile ANKARA'da (19-20 Ekim 2007)

Son Güncelleme: Cumartesi, 02 Ocak 2010 16:25

GENÇ-İZ TİYATRO TOPLULUĞU’muz Vasıf Öngören’in “Zengin Mutfağı” isimli oyununu ;

· 12 Eylül’de Bademler Köyü’nde,

· 13 Eylül’de Narlıdere Belediyesi Atatürk Kültür Merkezi’nde ,

· 14 ve 15 Eylül 2007 tarihlerinde ise Konak Belediyesi Dr. Selahattin Akçiçek Kültür Merkezi’nde sahneledikten sonra;

· 19 ve 20 Ekim 2007 tarihlerinde ise EKİN SANAT MERKEZİ’nde

sahneledi.

İZMİR KÜLTÜR VE DAYANIŞMA DERNEĞİ Başkanı Zehra ZİHNİOĞLU;

· Oyun Yönetmeni Erol TANBUĞ’a·

· Oyuncular Birol Şevki TAVLI(aşçı), Pelin ÇİFTCİ(kız), Mehmet KUZU(Selim), Uğur BİRCAN(Seyfi), Ferhat ÇAYLI(Ahmet)’e, GENÇ-İZ TİYATRO TOPLULUĞU Başkanı Mehmet KUZU’ya

“ZENGİN MUTFAĞI”nın İzmir’de sahnelenmesinde katkılarını esirgemeyen

· Konak Belediye Başkanı Sn. Muzaffer TUNÇAĞ’a ,

· Narlıdere Belediye Başkanı Sn.Abdül BATUR’a,·

· Bademler Köyü Kültür ve Sanat Derneği Başkanı Sn. Seyfettin ŞEN’e,

“ZENGİN MUTFAĞI”nın Ankara’da sahnelenmesinde katkılarını esirgemeyen EKİN SANAT MERKEZİ’ne

· Dekor Sponsoru VEN İç Mimarlık’a

· Nakliye Sponsoru NAK Nakliyat’a,

· Katılımcılara ve katkı sağlayan herkese teşekkür ederek, aldıkları olumlu tepkiler ile önümüzdeki yıllarda da amatörbir ruhla olabildiğince profesyonelce ve aynı kararlılıkla yeni oyunları sahneye koyacaklarını belirtti.

Dernek çatısı altında yaşama geçirilen GENÇ-İZ TİYATRO TOPLULUĞU’nun kökeni, gerçekte, İzmir’in en nitelikli okullarında birine, İzmir Atatürk Lisesi’ne dek uzanıyor. Bundan yaklaşık on iki yıl önce, İzmir Atatürk Lisesi daha ‘erkek lisesi’ iken, okuldaki gösteri etkinliklerinin düzeyini yükseltmek; okulu, adına yaraşır bir ‘kültür kurumu’ kılabilmek için yola çıkılır. Daha önce de, konuya ilişkin adımlar atılmamış değildir; ancak bu kez iş ciddiyetle ele alınır, bir tiyatro topluluğu kurulması gündeme gelir. Topluluğu çalıştırmak üzere genç bir yönetmene görev verilir. Bu yönetmen Erol Tanbuğ’dur. Tanbuğ, “okullu” bir sanat insanıdır, ‘okul tiyatrosu’na bakışı da farklı olacaktır. Amacı ortalama bir okul piyesi çıkarmak değil, topluluğu kurumsallaştırarak bir ‘tiyatro geleneği’ oluşturmaktır. Bu zorlu yolculukta pek çok engel aşılacaktır. İlk yıllardaki kız oyuncu gereksinimi başka okullardan öğrencilerle karşılanır. Işık, dekor, müzikler, giysiler... Hepsi de Tanbuğ ve yetenekli öğrencilerince çözümlenecek konulardır. Evet, artık ‘perde açma zamanı’dır... Neleri sahnelemez ki topluluk: Kanlı Nigar, Keşanlı Ali Destanı, Oyun Nasıl Oynanmalı? , Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz, Lüküs Hayat... Ve Gözlerimi Kaparım Vazifemi Yaparım... Bunların tümü, içinde ‘dişli bir toplum eleştirisi’ barındıran, yüksek nitelikli sanat yapıtlardır. Yıllar geçtikçe topluluk, gerek oyun seçimiyle gerekse sahneleme başarısıyla, sağlam bir yer edinir kendisine. Kuşaklar geçer, sahnedeki yüzler değişir; değişmeyense işte bu ‘yaşam duruşu’, bu ‘yörünge’ dir. Her gelen, Tanbuğ’un deyişiyle “sesini sahneye bırakır”. Bu bir bayrak yarışıdır; ne var ki ayrılık zamanı geldiğinde mezun olmak bile buruklaşır. Çünkü topluluğa gelen, ayrılması gerektiğinde anlar ki, o artık geldiği günkü “O” değildir, bir başkasıdır: düşünen, eleştiren, sorgulayan, aydınlanan ve aydınlatabilen ‘bir başkası’. İAL Tiyatro Topluluğu; kahkahalarıyla, hüzünle; sorular, sorunlar ve çıkmazlarıyla; kimi kez de mutlu sonlarla yaşadığı sahnesinden alkışlarla ayrılık hep. Ancak bu kez durum farklıdır; perde hiç açılmamacasına kapanacaktır. Yönetmen Tanbuğ, çok sevdiği topluluğundan, sahnesinden koparılır, on yılı aşan “tiyatro geleneği” görmezden gelinir, Tanbuğ’un çabası hiçe sayılır. Toplululuğun geçen iki yılda tiyatro salonu da değişmiş ‘kiralanmaya’ başlamıştır. Nedeni ne olursa olsun, İAL Tiyatro Topluluğu yoktur artık. Işıklar, dekorlar, müzikler ve elbette “alkışlar” da... Peki ne olacaktır? Ne olacağı, ne olması gerektiği tartışılır, çözüm yolları aranır. Topluluğun yetiştirdiği son kuşağın büyük bir bölümü mezun olmuş, Ankara’daki üniversiteleri kazanmıştır. Öyleyse çözüm yolu bellidir: topluluğu Ankara’da sürdürmek. İşte “İzmir Oyuncuları”, bu birikim ve inançla yola koyuluyor. Aramızda yeni yüzler de var; yüreğimiz deniz kokusu ve martıların kanatları için açıyor; yüreği İzmir’le çarpanlara İzmir’den selam getiriyoruz. Yeniden buluşmak için hüzünle, kahkahayla; sorular, sorunlar ve çıkmazlarla, kimi kez mutlu sonlarla... Ve elbette alkışlarla’...

Birol Şevki TAVLI

GENÇ-İZ Tiyatro Topluluğu Üyesi